Su Hasreti

Arap Yarımadası'nda yaşayan yaşlı bir adam vardı.Kabilelere devesiyle taşıdığı suları satardı.Yaşlı adamın bir de atı vardı.At çok güzel ve bakımlıydı.Ama adam suyu sürekli deveye taşıtırdı.Ata çok iyi bakar, yorulmaması için elinden geleni yapardı.At sürekli deveyle dalga geçerdi.Kendisiyle övünmekten pek bir zevk alırdı.Deve çok üzülür, boynunu eğer ve kendisinin de mutlaka bir yönüyle güzel olduğunu düşünürdü.Ama bu güzelliği bir türlü keşfedemezdi.Yaşlı adam yine bir gün devesine suyu yüklemiş atıyla beraber çölde ilerlerken şiddetli bir kum fırtınasına yakalandı.Fırtına çok şiddetliydi.Hemen sığınabilecekleri bir yer aradılar.İlerideki kayalıklara doğru gidip kayalıkların arasına sığındılar.Fırtına nedeniyle su küpleri kayalıklara çarpınca bütün su döküldü.Fırtına birkaç gün sürdü.Fırtına dinince tekrar yola çıktılar.Ama yolda önce yaşlı adam sonra da at kavurucu sıcak ve susuzluktan öldüler.Kabileler yaşlı adamı merak edip onu aramaya koyuldular.Ama onu bulduklarında akbabalar tarafından parçalanmıştı.Deveyse uzun süre susuz kalabildiği için hayatta kalmıştı.Sonunda deve güzel yönünü keşfedebilmişti....
Hiçbir canlı yoktur ki Allah (c.c) tarafından ona bir güzellik bahşedilmiş olmasın...
Fabl Yazarı: Abdusselam Yeşilmen
Fotoğraf: imageshack.us

Doyasiya Yasamak

Korkular peşini bırakmaz.

Kaçışların boşuna,
Görmezden gelmek işe yaramaz.
Bilmek gerekir hayatı.
Hüznü, kederi, hicranı...
Yazgıda varsa eğer
Sevinci ve de heyecanı...

Yaşamayı bilmek gerekir.
Umutla bakmak geleceğe.
Saplantıları atmak bir kenara.
Korkuların üstüne üstüne gitmek...
Değil mi ki geldin dünyaya
Yaşamak hayatı doya doya...

Abdusselam Y.

Ufkumdaki Umut

Uzak durmalı

Korkulardan,
Yalnız geçen zamandan...

Yalın olmalı
Saf bir inci misali.
İmrenen değil asla
İmrenilen olmalı...

Doğru olmalı;
"Elif" gibi dosdoğru.
Yalana yer vermemeli
Bu zailî hayatta...

Pesimist geçirmemeli vadeyi.
Umursanmalı ömür,
Güzelliklere koşmalı,
Durmaksızın, riyasızca...

Abdusselam Y.